Het vriesde dat het kraakte.
De plassen waren dichtgevroren.
Wij pakten met z'n allen de schaatsen en bonden ze onder onze voeten.
Heel voorzichtig gingen wij op het ijs
en zongen met ze allen een wijsje.
Voetje voor voetje, de eerste stap
toen viel ik op het ijs met een klap.
Lachen en gieren hoe ik daar lag.
Ze trokken mij weer overeind.
Met knikkende knieën ging ik weer staan
en weer begon ik van voor af aan.
Eerst mijn ene voet, toen de ander.
Het ging steeds beter.
Wij zwierden en zwaaiden over het ijs.
Met z'n allen zongen nog steeds het zelfde wijs.
Hadden toch heel veel lol.
Schaatsen met z'n allen
en af en toe tegen een ander aanknallen.
O, zo veel plezier
met al die vreemde mensen hier.
Wij hoorde het kraken onder onze voeten.
Wij wisten dat wij nu snel van het ijs af moesten,
maar wij waren t ever van de kant
toen het ijs uit elkaar scheurde
en een van ons in een wak zakte.
Wij gilden en wilden zijn hand paken.
Zagen hem steeds verder wegzakken.
Hulp van mensen die op ons gegil afkwamen
en met touwen te werk gingen.
Toen wij hem uit het wak zagen springen,
toen waren wij bekomen van dit avontuur.
Gingen snel naar huis
en maakten warme chocolademelk en het haartvuur aan.
Kropen met ze allen tegen elkaar aan.
En praten nog wat na over deze dag,
maar schaatsen dat zullen wij verlopig niet meer doen op plassen.
Al vinden wij het toch wel klasse.
Maar de schrik zit er nog zo diep in,
dat wij hebben besloten om naar een ijsbaan te gaan.
Daar ben je veilig.
Daar kan je blijven staan
en is er geen wak waar je doorheen zakt.
Voorlopig doen wij het dan maar zo.
Wat is het leven toch mooi
en met zulke vrienden kom je ver.
Echte vrienden, die zijn er als er iets met je gebeurd.
En deze vrienden zullen niet zeuren.
Het zal je toch maar gebeuren,
dat je door een wak zal pleuren.
Nooit zal het hem of een van mij vrienden meer gebeuren.
Wij blijven wel aan de kant of ons zal je wel zien op een ijsbaan.

Vijf december is het al bijna weer,
de verjaardag van onze goede oude heer.
De winkelcentra veranderen geleidelijk van kleur,
de wintermaanden staan weer voor de deur.
Lange winteravonden, ja het is weer tijd
voor die ouderwetse gezelligheid.
Het licht van kaarsjes, de open haard weer aan,
de bomen buiten die er maar kaal bij staan.
Kinderen die luidkeels zingen voor die lieve goede Sint.
Elk hopend, dat hij of zij wat lekkers in zijn schoen vindt.
Voor ouders drukke dagen, voor de kinderen juist die van plezier.
Hoe dan ook:
Welkom allen, de feestdagen zijn hier!