1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
Je zei ooit in een ver verleden:
"Hoe ouder je wordt, des te harder het gaat."
Jaren lijken dus maanden te worden
en de tijd heeft haast als lijkt hij verlaat.
En nu ben je een en tachtig,
of achttien zoals ik spottend zeg.
Dan blijf je een jonge vrouw, hoop ik
tijd bedriegend en ga je nooit bij me weg.
Maar mamma, je wordt nu echt oud
en zo'n voorbode vervult me met angst.
Het idee dat je ooit gaat sterven?
Dan duurt eerlijkheid niet meer 't langst.
En ik heb je het niet makkelijk gemaakt
met al mijn streken en in mijn geest, dat ding.
Maar ondanks alles bleef ik wat er ook gebeurde,
tot de dagen van nu, je lieveling.
Ik leerde één ding in de tijd dat ik op deze aardkloot sta:
"Een geklaarde lucht doet veel langer leven!"
Daarom een oprechte spijt voor het verleden,
heden of... de toekomst. Ja, zoiets wil ik geven!
De gedachte dat alles goed is
in de vorm van een gebaar, dit gedicht!
In ieder geval iets waarin ik het beste ben.
Woorden geven met het juiste gewicht.
Ik draag dit gedicht aan jou op, jij oude Bes.
Ik zing voor jou dit..., lange lied.
Ik hou van jou en blijft dit ventje, stukje ouder
en een stukje wijzer... dan nog steeds je favoriet?