Je zei ooit in een ver verleden:
"Hoe ouder je wordt, des te harder het gaat."
Jaren lijken dus maanden te worden
en de tijd heeft haast als lijkt hij verlaat.
En nu ben je een en tachtig,
of achttien zoals ik spottend zeg.
Dan blijf je een jonge vrouw, hoop ik
tijd bedriegend en ga je nooit bij me weg.
Maar mamma, je wordt nu echt oud
en zo'n voorbode vervult me met angst.
Het idee dat je ooit gaat sterven?
Dan duurt eerlijkheid niet meer 't langst.
En ik heb je het niet makkelijk gemaakt
met al mijn streken en in mijn geest, dat ding.
Maar ondanks alles bleef ik wat er ook gebeurde,
tot de dagen van nu, je lieveling.
Ik leerde één ding in de tijd dat ik op deze aardkloot sta:
"Een geklaarde lucht doet veel langer leven!"
Daarom een oprechte spijt voor het verleden,
heden of... de toekomst. Ja, zoiets wil ik geven!
De gedachte dat alles goed is
in de vorm van een gebaar, dit gedicht!
In ieder geval iets waarin ik het beste ben.
Woorden geven met het juiste gewicht.
Ik draag dit gedicht aan jou op, jij oude Bes.
Ik zing voor jou dit..., lange lied.
Ik hou van jou en blijft dit ventje, stukje ouder
en een stukje wijzer... dan nog steeds je favoriet?

Een klein meisje,
zij zong een lief wijsje.
Was 's avonds laat,
liep daar alleen
toen er een enge man voor haar verscheen.
Hij vroeg haar met een krassige stem:
"Wat moet jij hier zo laat op straat?"
Het kindje keek hem aan,
zij wees naar de hemel
en ze zegt: "Daar zit nu mijn moeder."
De oude man lacht zo hard hij maar kan.
Het kindje werd heel bang.
Hij vertelde dat dat niet kon,
sterren aan de hemel
dat kan nooit haar moeder zijn.
Het kindje begon te huilen.
"Mijn mama is daar wel," gaf ze weer als antwoord.
De ouwe man pakte haar beet
en kneep haar even in haar arm.
Het kindje gilde het uit,
ze begon de ouwe man te schoppen en te slaan.
Opeens zag de hemel zwart,
zonder de sterren.
Het kindje zag wat er gebeurde.
Alle sterren waren een grote ster geworden.
De oude man keek zijn ogen uit.
Hij werd nu achterna gezeten door deze grote ster.
Het kindje werd opgetild door duizenden sterren wel misschien.
Het meisje was zo blij,
want haar moeder was erbij.
Ze zei tegen haar moeder:
"Ik wil vergoed bij u zijn."
Moeder schudde haar hoofd
en zei: "Nee, mijn liefje,
als het je tijd is,
zoals ik jou heb beloofd,
kom ik jou halen
en samen liedjes zingen.
Maar, lieve schat,
ik wou dat ik jou bij mij had.
Maar deze sterren willen er nu nog niet aan beginnen,
omdat jij nog te jong bent
om aan zo'n klus te beginnen.

Jouw ogen
zijn net bubbelbaden.
Vulde zich met tranen.
Stroomde over jouw wangen.
Zij wist het op te vangen.
Tranen van vreugde
dat kon hij zich niet heugen.
Zoekend naar zijn moeder
die hij zo mist.
Waarom zo jong heen gegaan, lieve moeder?
Ik wou dat ik het wist.
Wil u hier zeggen
dat ik u mis.
Maar u bent in goede handen.
Ik weet dat het beter voor u is,
dan het gemis naar u
U bent mijn liefste moeder
al bent u er niet meer.
Maar u was een heel bijzondere moeder.
Wat ik ooit van u heb geleerd is liefde geven,
die ik nu pas heb gekregen.
Dag lieve moeder,
rust zacht.

Ik kan geen duizend dingen doen,
maar soms duizend  en één.
Een neusje vegen,
op je wond een zoen.
Troosten bij verdriet en pijn.
Altijd voor je zorgen.
En ik...ik vind dat fijn.
Ik kan geen duizend  dingen doen,
maar soms duizend en één.
Maar één ding mag je weten
om nooit meer te vergeten:
"Het is fijn jouw mama te mogen zijn!"

Een ster
in je leven straalt.
Die altijd
voor je waakt!
En je ziel
bevrijdt.
Die is er...
altijd.
In zorgen en of pijn.
Helaas...
kan nooit iedere moeder
als die stralende ster zijn!

Achter de sterren en de maan
zijn er fijne dingen.
Vloeit er zelden of nooit een traan.
Hoor je engelen zingen! 
Achter de sterren en de maan
en ver nog daar voorbij
zal ik altijd naast je staan.
Jouw mama te zijn maakt me blij!

Hoi mama,
Dit is meer een gedicht
over wat ik mis in jou.
Toen ik nog klein was en droomde,
dacht ik dat het zo hoorde.
Maar nu ik volwassen en zelf moeder ben
weet ik wat ik miste.
Ik heb de vrouw altijd gemist,
die mij trooste als ik huilde.
Ik heb me vaak vergist
toen ik achter je rok wilde schuilen.
Ik weet nu wat een moeder doet,
dat heb jij nooit gedaan.
Altijd klaarstaan voor je kinderen
in goede en kwade tijden.
Zoals je kinderen er ook voor jou zijn,
al nam en neem je dat niet aan.
Je hebt mij goed laten voelen
wat het is zonder moeder te staan.
Ik heb in heel mijn leven
nooit een liefhebbende moeder gehad
en het was vast iets beter te dragen
als ik dan een vader bezat.
Met mijn vader in het cafe
en jij aan de koffie met vriendinnen,
weet ik dat mijn kids dat nooit over mij zullen hoeven te zeggen,
omdat mam, je er voor je kinderen hoort te zijn. <br>
Maar als ik nu zie hoe jij tegen mijn dochters bent
zorgt dat voor heel wat meer pijn...
Wat hebben mijn kinderen gedaan?
Netzo als ik vroeger en soms nog steeds
niet begrijpen kon en kan: Waarom mogen zij geen oma,
zoals ik mijn moeder mis?&quot;&quot;
Het breng liters tranen naar boven
die ik hier stil vergiet.
Want lieve mam, ik zal je ooit vergeven,
maar vergeten zal ik het niet
als ik de droevige koppies van mijn meiden zie.
Als ze met een verjaardag, zoals altijd horen:
&quot;Oma, nee die kan dit keer niet!&quot;
Beetje erg cynish...toch bedankt mam
voor alle dingen die ik mijn kids duidelijk moet maken
om te zorgen dat ze jou nooit gaan haten.
Zoals ik mama...ja zoals ik...

Ik beklim de hoogste hoogtes,
voor jullie, my girls.
Ga door de diepste dalen
om alles wat in mijn macht ligt
voor jullie te gaan halen.
Ik bezing de mooiste liedjes,
voor jullie, my girls.
Verzin de leukste dingen,
we plukken een veldboeket
met vergeet-mij-nietjes.
Ik zou voor jullie willen vliegen,
als ik vleugels hebben zou.
De lekkerste gerechten maken.
En er altijd zijn, in warmte en kou.
soms als het allemaal lijkt duister
Is er niemand naar je luistert,
weet dan dat ik er voor je ben.
Ik, die jou het beste kent.
Je denkt allang: "Kom zeg het nou."
Ik wil jullie laten weten,
hoeveel ik van jullie hou.
Voor my girls...with love...

Meer gedichten