1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

Maanden, jaren ben ik al aan het wachten,
totdat de beelden van mijn netvlies gaan.
Beelden van al die mannen die mij verkrachtten.
al die mannen uitgezocht door m'n vader,
Ik blijf het zien en wordt daardoor steeds kwader.
Ik voel nog steeds die stekende pijn,
in gedachten zal ik steeds dat kleine meisje zijn.
Dat kleine meisje met zoveel groot verdriet,
dat kleine  meisje dat er voor moet zorgen dat niemand het ziet.
Niemand mag weten wat er in werkelijkheid gebeurd,
niemand mag ook maar vermoedden dat er door mij wordt getreurd.
Ik moet altijd maar vrolijk en blij zijn,
maar diep van binnen woedt die ondraaglijke pijn.
En al wacht ik nog miljoenen jaren,
het zal mijn hart altijd blijven verzwaren.
Ik ben volwassen maar nog steeds erg bang,
want ik weet: "Ik heb levenslang."