Liefde

Jouw blikken beelden stralende gedachten
als een schitterende zon, zoals je verwachtte.
Licht, warmte en geborgenheid schijnen in je gezicht.
Het verlangen naar intense liefde is in je mimiek verlicht.
Ik bemerk je gemis in mijn handen als ik je voel,
je streelt en aankijk, of door je haren woel.
Dan komen de tranen van mijn geluk
uit de diepste krochten van mijn ziel.
En dank ik God op mijn blote knieƫn dat je voor mij viel.
Mijn muze en ook mijn lang verwachte gedachte.
De liefde is ons, de liefde die ons al die tijd al toe lachte.
Oh waarlijk! Het is zo makkelijk jou lief te hebben.
Dat gevoel? Niet weg te denken, niet weg te ebben.

Als het allemaal wat tegenzit.
Dagen ongefortuneerd.
Het optimisme bleekjes
of 't positieve iets verweerd.
Dan denk ik aan je lach.
De warmte van je huid.
Het gevoel wat jij me geeft.
Dan maakt het niet meer uit.
Als het niet wil lukken
wat ik mezelf daar heb beloofd.
Dan denk ik aan het mooiste.
Jouw beeltenis in mijn hoofd.

Ik moest denken
aan een tijd van vroeger.
Een tijd van onzekerheden
waar jij ook jouw deel
van hebt gehad.
Tijden die bij allebei
de sporen hebben achtergelaten.
Getekende interessante gezichten
die we zijn geworden.
En alleen al de manier
hoe we elkaar vonden!
Alle ervaringen
waar ik nu uit kan putten
probeer ik op je over te brengen.
Mijn manier
die ik vond op zoek naar geluk.
Ik, gewapend en bereidt
om te vechten, te knokken.
Samen te huilen, samen te lachen.
Ik zou de zon voor je kopen,
de maan voor je stelen!
Als jouw lach de mijne kan worden
en ik er in geslaagd ben
jou de warmte
van de liefde te laten voelen.
Dan pas wil ik in jouw woorden verdrinken,
voelen van jouw echte liefde,
vechten voor dat gedeukte hart.
Probeer niet te vluchten
in een gedachte uit het verleden,
een schreeuw, de kakofonie
van pijn uit vroeger jaren.
Proef van wat geboden wordt.
Een nectar van onvoorwaardelijke liefde.
Als ik dan denk
aan die tijd van vroeger,
mijn defaitisme, het gevoel
te moeten vechten voor mijn plaats.
Dan zie ik ook bij jou die strijd
waarin je elk contact vermijdt.
Het gebrek aan alles,
in wat wij hadden moeten hebben,
sterkt mij in mijn strijd
om jouw hart
niet op een eenzame koude plek,
zonder die warmte en sereniteit,
te laten vervagen.

Soms lijken dagen anders.
Anderen weer niet.
En soms heb ik van die dagen
dat ik door een glazen bol heen kijk,
waardoor ik geen realiteit meer zie.
Dan...dan kan ik je zo vreselijk missen.
Dan mis ik jouw kussen of je streling.
De dagen samen, zonder verveling.
Je bent dan niet uit mijn gedachten te wissen.
Die dagen zijn er regelmatig.
En die dagen duren lang.
Maar geduldig wacht ik hier
totdat ik van jouw lippen proef
en ervaar hoeveel ik naar je verlang.

De liefde is een transcendent.
Een kristalhelder gevoel
die haar zuiverheid kent.
Het is een transparantheid.
Een licht zo puur.
Want liefde, is de helderheid.

Waarom voel ik?
Waarom jij?
Waarom voel ik me bij jou zo vrij?
Omdat jij dingen snapt die ik bedoel.
Omdat jij woorden zegt die ik ook voel.
Overeenkomsten, werkelijk treffend!
Onze gevoelens geestverheffend
door de zacht klinkende muziek
in jouw integere mimiek.
Je groene ogen ooit bedrogen.
In de stem van jouw verlangen
klinkt een aanraking van onze wangen.
Het is jouw manier van gebaren.
De dracht van je haren.
De wijze waarop je loopt
en stilletjes op geluk hoopt
wat als lichtjes in je ogen,
in de woorden afgewogen,
je tot voorzichtigheid betrad
op dit nieuwe levenspad.
Een kus op je mond
bezegelde ons verbond
van liefde en houden van,
zoals ik dat alleen met jou kan.
Daarom voel ik, daarom jij.
Ik ben gelukkig...ik voel me vrij.

Tjonge, wat een afstand.
Met een zon te verdelen.
Jij op Korfoe
en ik in Nederland.
Waar een diep verlangen
mijn gedachten blijft bespelen.
Was ik maar bij jou.
Of was jij maar hier,
als ik je oprecht mis,
in mijn eenzaam vertier.
Wanneer ik mijmer
tegen mijn avondzon
en wenste dat ik bij je zijn kon,
bemerk ik dat gevoel wat verwart
en denk dan lachend:
"Je bent wel hier, hier in mijn hart!"
Dan is plots de afstand geen bezwaar
wanneer ik, denkend aan jou,
naar mijn eenzame zonsondergang staar.

Goeiemorgen, mijn lief. Als een dief
in de nacht kroop ik, onverwacht,
bij je in bed. Virtueel, meis, deed ik het.
Heb je me gevoeld? Ik heb me suf gekroeld,
gestreeld, gekust en je in een roes gesust.
Om je te laten ontwaken onder een zijden zacht laken.
Met een kus voor de nieuwe dag
en op je mond je liefste glimlach.

Mijn hart slaat op de vlucht
in een helderblauwe lucht
als ik in mijn euforie
jou eindelijk weer zie!
Een maximum aan intensiteit.
Een liefde die voor ons pleit.
Bijzondere momenten, innerlijk.
Samensmelten, diep geluk.
Aanraken, voelen, vrijen.
De binnenkanten van dijen.
Kussen, strelen, zuchten.
Eindeloos blauwe luchten.
Mijn hart is soms beducht
en slaat dan op de vlucht.
Voor die liefde in overvloed
die mij raakt en zoveel doet.
Alsof ik gedragen word
op de adem van een zucht,
(...)
in mijn helderblauwe lucht.

Meer artikelen...