Geboorte

Ik hoorde van een nieuw leven.
Een nieuw leven wat groeit
en in iemands buik opbloeit.
Een streven om het beste te geven.
Door de vrucht stroomt 'moeders' bloed.
Vingertjes en teentjes groeien.
Háár gevoel zal door het hartje vloeien.
Háár doortastendheid en moed.
Ik hoorde van een nieuw leven.
Verwekt in een onzekere tijd.
Een nieuws wat me heeft verblijdt.
Kan dit kind de wereld vrede geven?

Een wonder in mijn leven.
Zo onvoorstelbaar klein.
Een wonder in mijn leven,
zo dankbaar dat ook dit kindje bij mij mag zijn.
Een wonder in mijn leven,
geeft zoveel liefde elke dag.
Een wonder in mijn leven.
Mijn geluk is compleet
sinds zijn eerste levensdag.

Je bent nu al een klein mensje
met zijn of haar eigen wensje.
Je kamertje is met heel veel liefde ingericht,
ik verheug me zo, op jouw klein maar lief gezicht.
Nu zit je nog verscholen,
als diertjes in hun holen.
Ik kan al bijna zien hoe jij daar strakjes ligt,
met je klein, lief, teer..maar zeer tevreden gezicht.
Je bent nog niet eens geboren,
maar vanaf de dag dat ik van je bestaan afwist,
heb ik mijn hart aan jou verloren.
Ja klein mensje met je eigen wensje...
Nu weet je hoe je moeder en vele anderen over je denken.
Ik wil je wel nu alvast jouw jonge leven schenken...
En als je je weer eens wild omdraaid,
word je vast weer lekker over je kleine kontje geaaid!

Een groen sprietje
wordt een bloem.
Ontluikende pracht,
zo fris en zo groen.
Een klein wonder
in een moederbuik,
groeit en groeit.
Dan mag het eruit.
Soms wanneer een kindje komt
en alle geroesemoes verstomd
weet je: "Iets is er niet pluis."
Je hoort gefluister, de ouders snikken het uit.
Er is van alles misgegaan.
Jullie kleinste schat
kon het leven niet aan.
Deze mooie knop wordt geen bloem.
Waarom is alles zo oneerlijk?
Is er zoveel verdriet en pijn?
Waarom mag iemand die het zo verdient
voor dit kindje klein geen papa of mama zijn?
Al is het leven moeilijk,
soms zwaar, maar veelte hard,
om je het dierbaarste te ontnemen,
voordat je het bezat.
Heel vaak gaat het goed in een zwangerschap.
Maar wat je vaak niet ziet
zijn mensen waarbij het noodlot riep.
Omdat hun allergrootste wonder
bij de bevalling al insliep.
En zo de ouders en familie niet liet zien.
Waarom?
Het levenslichtje brandde niet...