1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

Ze zijn al weer een tijdje gescheiden,
zij zijn het ook niet die hier nog onder lijden.
Je vult je leven in met de normen en waarden uit je jeugd,
maar wat als daar nou geen donder van deugd.
Dan zul je het zelf uit moeten vogelen wat sociaal gezien wel en niet kan.
Waar de grenzen liggen en hoe lopen die dan.
Geen voorbeeld gekregen van hoe het moet zijn,
geen ouders die je helpen, dat doet pijn.
Ze leven nu hun eigen leven en doen de dingen die vroeger niet konden.
Leven nog met oogkappen op,
nooit gekeken nooit gevraagd wat wij ervan vonden.
Ik vind het fijn dat ze nu die dingen kunnen doen,
nu is het er namelijk wel, die poen.
Alles wat ik vroeger moest missen aan liefde en geluk,
geef ik driedubbel aan mijn eigen kinderen.
Want ik weet een warme jeugd maakt je een mens uit een stuk.
Ik weet ook wel dat het niet zaligmakend is,
maar met geven wat je geven kan is toch niks mis?
Niemand is als ouder perfect,
maar een kind geen liefde geven vind ik een defect.