Hij weet de weg niet in zijn hoofd.
Geen uitweg, maar Angst.
Woorden sterven in zijn hoofd.
Geen antwoorden, Maar Angst.
Niet denken aan Mensen.
Geen geduld, alleen Angst.
Angst voor wat leeft,
Angst voor wat Ademt.
Woorden Banger dan hijzelf
Ja ,dit is Angst...

Ik ben bang voor wat er komen gaat,
ik ben bang voor al die erge haat.
Ik weet hij is niet te pakken,
hij zal alle regels aan z'n laars lappen.
Niemand weet hoe groot hij is ,
niemand weet wat voor dingen hij beslist.
Ik weet hoe gevaarlijk hij kan zijn,
ik weet hij doet je zo ontzettend veel pijn.
Hij heeft mijn hele leven vergald,
al m'n gevoelens helemaal verknald.
Ik weet hij is tot alles in staat,
hij is een man met heel, heel veel haat.
Ik ben bang voor wat er komen gaat.
Bang voor wat hij straks allemaal achter laat
en hoe mijn leven er dan uit zal zien,
zal ik dan vrij zijn?
Of gevangen zijn misschien?

Wat heb ik door jou
al niet mee moeten maken?
Ben heel lang bang geweest
dat ik alles kwijt zou raken...
Maar 1 ding steekt me nog het meest,
jij ellendeling, dat jij nooit hebt gevreesd...
Dat ik het eens vertellen zou...
Het mes op mijn keel nog vaak gevoeld
nog weken, maanden angst en pijn...
1 ding wil ik jou meegeven
en hoop dat je nog lang moet leven
met dit vel vol van wroeging.
Met mijn vergenoeging...
Heb je zo vaak later nog eens gezien
en durfde pas na een minuut of 10
weer voorzichtig te kijken of je
al weg was gelopen, maar nee...
Je vond het prachtig om mij te zien huilen
of hard wegrennend, mij verschuilde.
Het kwaadst en verdrietigst
word ik ervan als jij, net als toen, denkt dat alles mag en kan.
Nooit zal ik meer durven hopen
dat niemand ooit meer zal geloven
wat jij vertelt en of er een leven komt zonder pijn of geweld...
Jij hebt mijn leven gedeeltelijk verwoest.
Maar je kon het niet alleen
en greep dus naar je mes...
Ik heb hier van geleerd, niemand meer te vertrouwen
en dat ik in mijn leven, nog vaak gedacht heb: "Yes".
Nu zeg ik nog 1 keer geen ellendeling
als jij verwoest mijn leven nog iets meer...
Vernedert en verkracht lag ik daar op de grond...
En je mes heeft mij geleerd,
houd voor eeuwig je mond.
En o wat ben ik je gaan haten
dat ik er nooit over kon praten...
En nu 16 jaar later nog steeds bang ben,
dat je mijn leven beëindigen komt...